Op een zonnige en erg koude ochtend was er wegens gebrek aan water elders toch zoveel belangstelling om naar de Swalm te gaan dat er twee volle auto’s met kajaks onderweg gingen.

Het eerste groepje had zich bij Patrick thuis verzameld voor een soort thuiswedstrijd.

De tweede stond ’s morgens bij het clubhuis, en was ook vlot onderweg om zich bij de eersten aan te sluiten. Tot op de snelweg lampjes op het dashboard begonnen te branden die dat anders nooit doen. Die waarschuwden voor iets wat nog steeds niet is opgehelderd, maar wel de snelheid uit de auto haalden. Toch maar op de vluchtstrook van de eerste afrit die ik zag, erg rustig op zondagochtend. De Anwb duurde even, omdat we toch wilden varen probeerden Stephan en Bram in de tussentijd terug te liften om een andere auto te halen bij de club.

Of het nu kwam doordat er weinig auto’s reden, of omdat niet iedereen zomaar vreemde mensen in kajakoutfit meeneemt zullen we nooit weten. Er stopte niemand om het aan te vragen.

Omdat de Anwb het ook niet snapte en de lampjes na een paar keer starten weer uit waren gegaan, deden we een stukje proefrijden weer terug richting Nijmegen. Zonder merkbare haperingen, maar toch reden om alsnog een andere auto in te zetten voor de lange reis naar Swalmen.

Toen wij voor de tweede keer vertrokken uit Nijmegen is het eerste groepje alvast maar gaan varen. Dat verslag staat al op de website.

Wij begonnen dus iets later, en werden bij de instap al door wandelaars gewaarschuwd dat er een boom over het water zou liggen. Eén van ons twijfelde even om voorbij die boom pas in te stappen, wat we uiteraard niet deden. We gingen om te varen, al waren dat vooral veel kleine stukjes.

En ondanks dat je kunt verwachten dat er wat bomen over de Swalm liggen bleven ze ons verrassen. Of beter gezegd, als je na een bocht niet weer een boom over het water zag liggen was dat reden voor verbazing en blijdschap. In de eerste halve kilometer hield ik de tel nog bij, ook om te kunnen vergelijken met het andere groepje hoe vaak zij uit de boot zouden zijn geweest.

Maar het blijft ondanks, of juist door alle bochten en bomen wel een ontzettend mooi riviertje, dat door een erg mooie omgeving meandert zoals meanderen bedoeld is. Wat ook betekent dat je soms een heel stuk peddelt om hemelsbreed maar een paar meter op te schieten. Je idee c.q. inschatting van afgelegde afstand wordt er minder accuraat van, maar je ziet sommige plekken wel vanuit verschillende perspectieven.

Ter illustratie:

swalm 20180218 20

Hemelsbreed 250 meter, vaarafstand 625 meter

Het blijft toch een uitdaging te blijven zitten, hoe laag en lastig het soms ook is, zie ook het andere verslag voor foto’s. Of hoe je elkaar over hogere obstakels heen kunt trekken. En dat werd uiteindelijk belangrijker dan hoe vaak. Met mijn platte bootje was ik in elk geval een paar omdragers beter af dan de grotere boten.

In het dorp Swalmen stroomde het hier en daar wat sneller door menselijk ingrijpen, en vonden we met wat fantasie en wilskracht zelfs een paar plekjes om te surfen.

Na het dorp werd het eindelijk tijd voor de grote belofte van Sigi die de andere groep helaas heeft moeten missen, de appeltaart!!! Er was korte twijfel of we die in de zon of uit de wind wilden genieten en kwamen uit bij de volgende dwarsboom, waar de taart geweldig smaakte.

swalm 20180218 20

Daarna kwamen we steeds meer tussen de weilanden en werden de hindernissen minder. Omdat we wat later begonnen waren was het helemaal niet erg dat we wat meer konden doorvaren om nog voor het donker weer aan wal te staan.

swalm 20180218 20

swalm 20180218 20

 

Het laatste deel van de Swalm stroomt door een open weidegebied, waar het uitzicht af en toe erg grappig wordt door dat meanderen – je ziet de hele tijd je vaarmaatjes in een andere richting varen dan je zelf doet.

swalm 20180218 20

En je komt dan nog ergens een laag bruggetje tegen ik net onderdoor paste met mijn bootje. Brams boot zonder hem ook btw, om er aan de andere kant weer van de brug in te springen.

Aan het einde zou de Swalm nog een afslag naar de Maas hebben in plaats van naar de Dode Maasarm. Maar goed dat we dat niet als uitstappunt hadden bedacht, hoewel het laatste stuk vanaf de monding erg verzand en ondiep was. Wel fijn dat de zwanen voor ons aan de kant gingen, dat heb ik wel eens anders mee gemaakt.

Op de steigers bij de uitstap zagen we nog een otter zoeken naar wat lekkers, die zal niet gezien hebben dat wij opnieuw aan de appeltaart konden omdat het eerste groepje daar niet op heeft willen wachten.

Voordat we naar Nijmegen terugreden hebben we in het dichtstbijzijnde dorp een pizza gescoord, die boven verwachting goed was. En, bij terugkomst deed mn auto het gewoon weer, en nog steeds…

Voor foto’s zie het volgende verslag van dezelfde mooie zonnige dag.

CeesF

 

Van de andere kant bekeken

Al een tijdje had ik me verheugd op een weekend varen. Helaas werd al snel duidelijk, dat er te weinig water in de Ardennen zou staan. Organisator Patrick kwam met 5 opties. In optie 1 kwam geen water voor, optie 2 bevatte alleen water in bevroren vorm, optie 3 was een afkorting, optie 4 was gevaarlijk voor kleine groene Volkswagens en optie 5 was de Swalm. Het enige wat ik van de Swalm wist, is dat het in Nederland ligt en dat je er niet moet gaan varen met een zeekayak. Aangezien mijn rode Diesel 65 totaal niet op een zeekayak lijkt, de rijafstand kort te noemen is en het prachtig weer zou gaan worden, leek mij het een fantastisch idee om daar eens te gaan varen. Zo dachten er meer mensen over.

Sanne, Patrick en ik kwamen op die bewuste dag uit de richting van Venlo, toen er gebeld werd door de mensen vanaf Nijmegen. Bram, Sigi, Stephan en Cees F waren vanwege autopech gestrand in Vlieringsbeek. Druk overleg volgde, waarna besloten werd dat Patrick, Sanne en ik zouden gaan varen ondanks de pech van onze mede-vaarders. Zij zouden het probleem proberen op te lossen, om later op de dag in een kayak te stappen. Ondertussen was Marije ook onderweg en ons vergezellen op de Swalm.

 

ww swalm 20180218 1

De push-up

ww swalm 20180218 1

"niet voor Patrick" move

 

Van te voren had Patrick gewaarschuwd, dat er wel eens bomen over de rivier liggen. Die lagen er ook in grote getalen. Bijna om iedere bocht lag er wel een boom deels of gehaal in het water, wat een gehaal andere dimensie gaf aan het varen. Door het licht stromende water kon je vaak gemakkelijk over of onder de boom doorkomen. 

ww swalm 20180218 1

Tree-wheel

Zelf was ik een beetje aarzelend voor al dit klim- en klauterwerk met bomen gezien mijn laatste zwempartij (Iets met afstand houden op je voorganger, zwaaiende takken en hangen aan bomen op de Salm). Ik besloot daarom regelmatig uit te stappen, terwijl Marije, Sanne en Patrick er ondertussen een sport van maakten om juist niet uit te stappen. Daar maakte ik foto’s van en ik probeerde af en toe vanaf de kant een handje te helpen.

ww swalm 20180218 1

Front-hug

Tot ik merkte; Waar is mijn fotocamera? In mijn boot? Bij de uitstap? In het water? Grote zoektocht volgde en logischerwijs mag ik daarom schrijven. Gelukkig was het water kristalhelder en vond Marije uiteindelijk mijn camera! Nogmaals dank daarvoor.

ww swalm 20180218 1

Next-to-the-tree-hug

Opgelucht stapte ik daarna in mijn boot en vervolgden wij onze tocht in de stralende zon. Aangezien uit en in stappen vanwege hoge, natte of gladde kanten heel vermoeiend was, ben ik het voorbeeld van de rest gaan volgen. Het bleek een leuke uitdaging te zijn. Creatieve routes tussen de takken door werden bedacht en we trokken elkaar regelmatig over een stammetje heen. Er werden leuke nieuwe boomroltechnieken geprobeerd door beide dames. Al is Marije’s nieuwe variant van de Himalayastart vanaf een omgevallen boom niet aan te raden. Helaas was ik net te laat met mijn camera om dat vast te leggen.

ww swalm 20180218 1

Oxer-1-over

ww swalm 20180218 1

Oxer-2-under

Het laatste stuk van de rivier meandert door een weiland. Dit is een redelijk lang stuk zonder stroming. Prima als je van weilanden en vlakwatervaren in een wildwaterboot houdt. Anders is het een idee om volgende keer uit te stappen in de buurt fietsknooppunt 61 nabij de kruising van Eind en Wieler. De weg (Eind) ligt namelijk vlak naast de rivier en er zit daar een kleine parkeer- en picknickplaats.

ww swalm 20180218 1

bos-moves

ww swalm 20180218 1

de-kiekeboe

ww swalm 20180218 1

boom vrije Idylle

ww swalm 20180218 1

tree-roll

ww swalm 20180218 1

surrogaat-boom-move

ww swalm 20180218 1

Annnelie